Vandaag, precies 67 jaren geleden, stond het Rotterdam van toen in brand. Duitsers moordden grote aantallen mensen uit en vernielden 250 hectare aan materiaal in de stad, waaronder ongeveer 24.000 woningen. Het bombardement van Rotterdam had zich definitief een plaats verworven in de geschiedenisboeken.
Ervóór……
Op 14 mei 1940 ontving kolonel Scharroo, de Nederlandse commandant van Rotterdam van generaal Schmidt, de Duitse bevelhebber van het 39e legerkorps, een ultimatum. Hierin werd gedreigd met de vernietiging van Rotterdam indien er geen overgave zou volgen. Generaal Winkelman, opperbevelhebber van de Nederlandse strijdkrachten, besloot tijd te winnen door Scharroo een tweede ultimatum aan te laten vragen. Schmidt gaf daarop opdracht het bombardement uit te stellen wegens onderhandelingen over de overgave. Hij liet iets vóór 13.20 uur een nieuw ultimatum opstellen en gaf Scharroo drie uur de tijd om zich over te geven.
Rotterdam vóór 13.20u……en daarna……
Maar al binnen enkele minuten verschenen de Duitse bommenwerpers. Schmidt liet in paniek rode lichtkogels afvuren als teken van overgave. Het was al te laat, één eskader kon de aanval afbreken, maar de vanuit het oosten naderende vliegtuigen lieten vanaf 13.20u in de middag hun bommen op de stad vallen. Rook steeg op, de stad stond in brand. Een half uur voor het verstrijken van het tweede ultimatum tekende Scharroo de overgave van Rotterdam……
Hoewel het bombardement slechts iets meer dan tien minuten duurde, was de indruk die het op de bevolking van de stad maakte immens. Gebouwen vatten vlam of stortten in. In paniek vluchtten tienduizenden de stad uit. De straffe westenwind zorgde ervoor dat branden zich spoedig naar andere gebouwen konden uitbreiden. Aangezien ook waterleidingen waren geraakt, stond de brandweer machteloos tegenover het zich almaar uitbreidende vuur. Tegen de avond draaide de wind naar het oosten, waardoor de branden in het centrum verder werden aangewakkerd. Uiteindelijk stond vrijwel het gehele centrum van Rotterdam in brand. De vuurzee was tot tientallen kilometers in de omtrek te zien. Uiteindelijk zou vrijwel de gehele stadskern, met daarbinnen zo’n 24.000 woningen, 2500 winkels, 500 cafés, 21 kerken en 4 ziekenhuizen, getroffen worden. Op het laatst lag meer dan 250 hectare van de stad in puin.
De stad zoals de Rotterdammers die in 1940 gekend hadden bestond niet meer.
De stad capituleerde dus nog dezelfde dag. Een dag later volgde de rest van Nederland, uit angst dat ook andere steden zouden worden gebombardeerd.
Vanmiddag was het om tien voor half twee exact twee minuten stil in de stad. Omdat zoals vermeld vanaf dat tijdstip Rotterdam werd gebombardeerd. Daarna legde burgemeester Opstelten een krans bij het monument aan de Statenweg en vervolgens werden de kerkklokken geluid.
Dit jaar krijgt de herdenking een speciaal tintje. Vanavond verlichten meer dan honderd schijnwerpers de brandgrens in de binnenstad van Rotterdam. De brandgrens markeert het gebied dat als gevolg van het bombardement van 14 mei 1940 en de daaropvolgende branden verwoest werd.
Op deze historische lijn werpen vanaf 22.45 uur grote lichtbundels hun stralen de hemel in, waardoor de impact van deze ingrijpende gebeurtenis zichtbaar wordt in de hele stad.
Nog drie bijzondere herinneringen aan een deel van onze oosterburen, die het opnieuw niet konden laten om geweld te gebruiken: De eerste De tweede De derde.
Bombarderende, op geweld beluste Duitsers braken de fundamenten van Rotterdam. De ankers hielden het niet meer. Op 14 mei 1940.
